Referenties

Hennie Mantel schreef naar aanleiding van een bijzondere ervaring een mooie recensie voor De Kracht van Bloemen:

Toen we een rouwbloemstuk nodig hadden kwamen we via via bij Frauke terecht. Frauke heeft ruim de tijd genomen om iets passends en iets heel persoonlijks met ons uit te zoeken. Haar ervaring, creativiteit en betrokkenheid hebben geleid tot een prachtig bloemstuk. Ze stond open voor onze eigen inbreng in het stuk, in ons geval was dat het branden van een tekst in een boomschijf. Ondanks de droevige aanleiding kan ik terugkijken op een mooie, hele bijzondere avond tijdens het bloemschikken samen met Frauke, met als resultaat een uniek bloemstuk.

Mijn reactie: Dank je wel Hennie voor deze mooie woorden, ik vond het ook erg fijn om dit voor jullie te mogen doen!

 

Anoeska van Andel ervaarde hoe het is om met de Kracht van Bloemen samen te werken, hieronder leest u haar bijzondere verhaal:

“Toen mijn oma begin dit jaar zeer plotseling overleed, vonden wij als familie dat we, omdat oma zo dol was op bloemen, een persoonlijk grafstuk wilden maken. Al snel ontstond het idee om hier haar laatste brei- en haakwerk in te verwerken, omdat niemand in onze familie ervaring had met het maken van grafwerk en ik wilde dat alles er op zijn best uitzag, schakelde ik de hulp van Frauke in.

Het heeft mij heel erg geholpen bij het verwerken van het verlies van onze oma. Ik vond het mooi om oma op deze manier een laatste eer te bewijzen. En haar laatste bloemen zo te maken dat zij er trots op zou zijn. Tijdens de begrafenis hebben we vele complimenten gekregen over de bloemen. Familie, vrienden en bekenden herkenden er oma in.

Na enig overleg in de familie werd besloten om de kleur rood te gebruiken als leidraad in de stukken, dit was oma’s kleur. Oma kweekte orchideeën dus deze moesten een prominente plaats krijgen in de stukken.

Na overleg met Frauke werd gestart met het maken van de drie grafstukken. Tijdens het werken aan de grafstukken kwamen allerlei herinneringen boven aan mijn oma. Frauke en ik hebben gelachen maar ook gehuild.

We begonnen met het grafstuk van de kinderen, als basis werd gekozen voor een hartvorm. Mijn oma’s hart was groot. In het stuk van de kinderen werd haar haaknaaldenkokertje verwerkt en de door haar zelf gekweekte orchideeën. Heel persoonlijk, ieder bloemetje hebben we gestoken op een plaats in het stuk welke goed voelde en uiteindelijk ontstond een stuk zoals oma was, niet geordend maar alles door elkaar.

In het stuk van de kleinkinderen waar oma honderden sokken voor gebreid heeft werd haar laatste breiwerk verwerkt, een nog niet afgemaakte geitenwollen sok. Oma was dol op haar zeven kleinkinderen dus werden er zeven in palmblad gewikkelde rozen verwerkt in het hart. Eén roos voor ieder kleinkind beschermd en veilig omarmt door oma’s liefde. Ook werden er zeven strohalmen in het stuk verwerkt omdat oma de laatste strohalm was en zeven diep rode kelken om onze tranen op te vangen. Oma was een eenvoudig mens dus het stuk moest eenvoudig blijven.

Voor de achterkleinkinderen, oma’s oogappeltjes werden drie kleine hartjes gemaakt met daarin de laatste babysokjes van oma’s hand. Een kippenvel moment kwam toen er in die hartjes precies zeven rode rozen gestoken konden worden.

Frauke heeft ons en mij enorm geholpen bij het maken van de grafstukken, ze heeft gevoel voor de mens achter het stuk en weet als geen ander de ideeën van iemand te verwerken in bloemwerk. Ze heeft ideeën aangedragen en er voor gezorgd dat onze ideeën vorm kregen. Ik wil haar hiervoor bedanken en wil een ieder die denkt dat bloemen kunnen helpen bij de verwerking van een verlies aanraden contact met haar op te nemen”.

Anoeska van Andel